فصل هفتم مأموريت‌هاى نظام السلطنه از سال 1325 تا سال 1332 در اواخر سال 1325 كه نظام السلطنه از حكومت لرستان معزول گرديد ، به تهران رفت . در سال 1326 حسينقلى خان نظام السلطنه بزرگ عموى او فوت كرد و شاه لقب " نظام السلطنگى " او را به رضا قلى خان داد و او را به واليگيرى كرمان منصوب نمود و او تا سال 1328 مدتى در كرمان و مدتى در كرمانشاه حكمرانى مىكرد و در سال 1328 امنيت فارس و شيراز دچار اختلال شد و دولت ناگزير شد حاكم مقتدرى به آن ايالت بفرستد كه نظم آن‌جا را اعاده دهد . لذا رئيس الوزراء وقت نظام السلطنه را به حضور خواست و واليگرى فارس را به او تكليف نمود . مشاراليه در ذى الحجه 1328 وارد شيراز گرديد و از آن‌جا به بعضى از رجال لرستان كه همواره طرفدار او بودند ، نامه نوشت كه هركدام ميل دارند نزد او بروند و در نتيجه عده‌اى از محترمين لرستان از قبيل مرحوم ميرزا حبيب اللّه خان يمن الملك و برادرانش و مرحوم مير شيخ على خان ساكى با برادرش و مرحوم منصور خان والىزاده با پسرش هريك با چند سوار از خرم‌آباد به شيراز نزد نظام السلطنه رفتند . مقارن ورود نظام السلطنه به شيراز فيما بين صولت الدوله قشقايى « 1 » از يك‌طرف و قوام

--> ( 1 ) . صولت الدوله اسماعيل خان سردار عشاير قشقايى ، رئيس ايل قشقايى بود . سردار مشاراليه از دشمنان سرسخت قوام شيرازى و نصر الدوله برادر قوام به شمار مىآمد . و چون قوام طرفدار دولت انگليس بود ، او با انگليس‌ها مخالف بوده و با قوام و اتباع قوام مبارزه مىكرد . مشاراليه از كسانى است كه با غلامرضا خان والى پشتكوه لرستان و خزعل خان سردار اقدس و جمعى از خوانين بختيارى پيمان سه‌جانبه جهت حفظ سلطنت قاجاريه بست و نظام السلطنه با خيالات آن‌ها همراه بود ، سرانجام در سال 1311 در تهران زندانى شد و به نحو مشكوكى درگذشت .